શુક્રાણુ જેવું જણાતું વીર્ય કેવી રીતે બને છે, શરીરમાં ક્યાં રહે છે તે પ્રશ્ન ઘણાના મનમાં ઘૂમરાતો રહે છે. સેક્સોલોજિસ્ટો પણ વિવિધ મત ધરાવે છે. વીર્યનું સ્વરૂપ કેવું છે, એનું નીકળવાનું કારણ શું છે વગેરે બાબતો જાણવી આવશ્યક છે.
વીર્ય સાત વસ્તુઓથી બને છે. આ સાત વસ્તુઓમાં માણસ જે ખાય છે તેનો રસ, લોહી, માંસ, ચરબી, હાડકાં, મજ્જા અને શુક્રનો સમાવેશ થાય છે. રસમાંથી લોહી, તેમાંથી માંસ અને માંસમાંથી મેદ ઉપજે છે. મેદમાંથી અસ્થિ અને તેમાંથી મજ્જા અને મજ્જામાંથી વીર્યની ઉત્પત્તિ થાય છે.
ઘણાની માન્યતા છે કે વીર્ય બનીને શરીરના કોઈ ખાસ સ્થાનમાં ભેગું થાય છે અને જો ઘણા દિવસ સુધી એનો વ્યય ન કરવામાં આવે તો એ પોતાનું સ્થાન ભરાઈ જતા એમાંથી ઉભરાઈ જાય છે. આના કારણે સ્વપ્નદોષ તથા વીર્યના રૂપે બહાર ઉથલો મારે છે. પંરતુ આ માન્યતા ભૂલભરેલી છે. વીર્ય કોઈ ખાસ સ્થાનમાં એકઠું થતું નથી.
પુષ્પમાં સુગંધ અને દૂધમાંથી ઘી કાઢવા માટે મંથન કરવામાં આવે છે તેવી જ રીતે મૈથુન સમયમાં શારીરિક ઈન્દ્રીયોનું મંથન થઈને વીર્ય મૂત્રનળી દ્વારા બહાર નીકળે છે. આ જ કારણોસર સેક્સ કરવા સમયે નાડીઓનાં ધબકારા વધી જાય છે. શરીરની તમામ નાસિકાઓ, હાડકા ભેગા થઈને વીર્યને ડિસ્ચાર્જ કરે છે.
માત્ર એવી માન્યતા રાખવી કે લીંગની અંદર કોઈ ખૂણામાં વીર્ય જમા થાય છે તે જરાય સાચું નથી. પાણી પીઓ તો નીકળે તેવી જ રીતે શરીરમાં બધા અંગો-ઉપાંગો અને લોહીના સંમિશ્રણના કારણે વીર્ય બને છે અને સેક્સ કરવા સમયે બહાર ફેંકાય છે. શરીરના દરેક અંગમાંથી વીર્યનો ઝાટકો જ આનંદ આપનારો બની રહે છે.
ચરકસિંહતા અને વાત્સાયનમાં લખ્યું છે કે જેવી રીતે શેરડીમાં રસ, દહીંમાં ઘી અને તલોમાં તેલ રહે છે તેવી જ રીતે સમસ્ત શરીરમાં વીર્ય રહે છે.
