ગુજરાત હાઈકોર્ટે 67 વર્ષીય એક પુરુષના છૂટાછેડા મંજૂર કર્યા છે. કોર્ટને લાગ્યું કે, તે અને તેની 65 વર્ષીય પત્ની 1992થી અલગ રહેતા હતા, 44 વર્ષ પહેલાં, જ્યારે પત્ની તેના ભાઈના જન્મદિવસમાં હાજરી આપવા માટે ઘરેથી નીકળી હતી અને પછી ક્યારેય પાછી ન આવી. કોર્ટે સ્વીકાર્યું કે પતિએ સાબિત કર્યું છે કે પત્નીએ તેને કોઈ માન્ય કારણ વગર છોડી દીધો હતો. જોકે, કોર્ટે પત્નીની કાયમી ભરણપોષણ રકમ રૂ. 12,000થી વધારીને રૂ. 20,000 પ્રતિ માસ કરી, કારણ કે તેની પાસે આવકનો કોઈ સ્વતંત્ર સ્ત્રોત નહોતો અને તે તેના જીવન ખર્ચ માટે આ ભરણપોષણ પર નિર્ભર હતી.
આ દંપતીએ 1989માં લગ્ન કર્યા હતા અને તેમને બે પુત્રો હતા. ન્યાયાધીશ ઈલેશ J. વોરા અને R.T. વાછાણીએ અવલોકન કર્યું કે પતિની છૂટાછેડાની અરજી 2015માં ફેમિલી કોર્ટ દ્વારા ફગાવી દેવામાં આવી હતી. તે પછી પણ, આ દંપતી દાયકાઓ સુધી અલગ રહેતા હતા. જોકે, પતિ સંમત થયો કે તેની પત્ની તેના પેન્શન અને અન્ય નિવૃત્તિ લાભો માટે એકમાત્ર નોમિની રહેશે.
ગુજરાત હાઈકોર્ટે 9 સપ્ટેમ્બરના રોજ છૂટાછેડાનો ચુકાદો આપ્યો. આદેશમાં જણાવાયું હતું કે, બંને પક્ષોના મૌખિક નિવેદનોને નજીકથી તપાસ કરતાં જાણવા મળ્યું કે પત્નીનો અલગ રહેવાનો નિર્ણય કોઈ સુસંગત કારણ વિના હતો. તેથી, તેઓ લગભગ 40 વર્ષ કે તેથી વધુ સમયથી પતિ-પત્ની તરીકે સાથે રહી શક્યા નથી.
આ દંપતીએ 1989માં લગ્ન કર્યા, સાથે રહ્યા, અને તેમને બે પુત્રો હતા. જોકે, પતિને બીજું બાળક જોઈતું ન હોવાનું કહેવાય છે, અને તેના કારણે વૈવાહિક વિખવાદ થયો. પતિએ દાવો કર્યો હતો કે તેની પત્ની નાની નાની બાબતોમાં ઝઘડો કરતી હતી. તેમણે જણાવ્યું હતું કે અનેક પ્રયાસો છતાં, તેના વર્તન અને વલણમાં કોઈ ફેરફાર થયો નથી. ઓગસ્ટ 1992માં, તે તેના ભાઈના જન્મદિવસમાં હાજરી આપવા માટે ઘર છોડી ગઈ અને પછી ક્યારેય તેના સાસરિયાના ઘરે પાછી ફરી નહીં.
1999માં, પતિએ છૂટાછેડા માટે અરજી કરી. તેમણે મુખ્યત્વે એ આધારનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો કે તેમની પત્નીએ તેમની સાથે ક્રૂર વર્તન કર્યું હતું અને કેસ દાખલ કરતા પહેલા 2 વર્ષ સુધી તેમનાથી અલગ રહ્યા હતા. ન્યાયાધીશ ઇલેશ J. વોરા અને R.T. વાછાણીએ નોંધ્યું હતું કે પતિએ મહિલાને ચૂકવતા રૂ. 12,000ના માસિક ભરણપોષણને ગંભીરતાથી પડકાર્યો ન હતો.
2015માં, ફેમિલી કોર્ટે તેની અરજી ફગાવી દીધી હતી, જેમાં કહેવામાં આવ્યું હતું કે પતિ ક્રૂરતા સાબિત કરવામાં નિષ્ફળ ગયો હતો અને તે પણ જાણવા મળ્યું હતું કે, તે પત્ની તેને છોડી ગઈ છે એ પણ સાબિત ન કરી શક્યો. આનાથી નારાજ થઈને, તેણે ફેમિલી કોર્ટના આદેશને હાઇકોર્ટમાં પડકાર્યો હતો.
પતિએ વકીલ C.B. દસ્તુર દ્વારા દલીલ કરી હતી કે, દંપતી 1992થી સાથે રહેતા નથી. તેમણે જણાવ્યું હતું કે પત્નીને તેનું વૈવાહિક જીવન ફરી શરૂ કરવામાં રસ નથી અને તેણે વૈવાહિક ઘરમાં પાછા ફરવાનો કોઈ પ્રયાસ કર્યો નથી. એવી પણ દલીલ કરવામાં આવી હતી કે પત્ની પાસે વૈવાહિક ઘર છોડવાનું કોઈ માન્ય કારણ નથી.
પત્નીના વકીલ રશેષ પરીખે સ્વીકાર્યું કે તેઓ બંને 1992થી સાથે રહેતા નથી. બંને પક્ષોની ઉંમરને ધ્યાનમાં લેતા, વકીલે દલીલ કરી હતી કે કાયમી ભરણપોષણમાં વધારો કરીને છૂટાછેડા આપી શકાય છે. તેમણે જણાવ્યું હતું કે, પત્ની એક ધાર્મિક સંસ્થામાં રહે છે અને વિનંતી કરી હતી કે તેનું નામ તેના પતિના પેન્શન અને અન્ય નિવૃત્તિ લાભો માટે નોમિની તરીકે રહે.
પતિને દર મહિને તેની પત્નીના બેંક ખાતામાં સીધા રૂ. 20,000 જમા કરાવવાનો નિર્દેશ આપવામાં આવ્યો હતો. કોર્ટે એ પણ નોંધ્યું હતું કે, પતિ સંમત થયો હતો કે તે તેના સર્વિસ રેકોર્ડમાં એકમાત્ર નોમિની રહેશે અને છૂટાછેડા પછી પણ તેનું પેન્શન અને અન્ય નિવૃત્તિ લાભો મેળવતી રહેશે. આખરે, હાઈકોર્ટે ફેમિલી કોર્ટના આદેશને રદ કર્યો અને પત્નીએ ઘર છોડી દીધાને આધાર માનીને લગ્નનો ભંગ (છૂટાછેડા આપી દીધા) કર્યો.
5.jpg)
